جلوه های بندگی خدا در کربلا

صد ها سال پیش در سرزمین تفتیده و خشکد حادثه ای رخ داد که بعدها نام عاشورا گرفت وبا پیام هایی متعالی قدم به عرصه تاریخ نهد و سرانجام با دل های آزادگان و حق جویان عالم ،پیوندی جاودانه یافت این حادثه اگر چه در زمانی محدود و در مکانی خاص پدید آمد اما جلوه های الهی آن جهان را فرا گرفت و بر بلندای جان و اندیشه بشری ماندگار شد

حال پرسشی پیش روست که علت جاودانگی قیام و جهانی شدن قیام امام حسین چیست؟ تا جایی که حتی صاحب نظران غیر مسلمان را نیز شیفته خود کرد بی تردید عوامل متعددی در این زمینه تاثیر داشتند که یکی از مهنرین آنها تجلی بندگی و تسلیم خالصانه در برابر خداوند است حال در این مجال برخی از جلوهای بندگی الهی قیام امام حسین را با شما مدافعان حریم ولایت و امامت یعنی سبز پوشان سرافراز نیروی انتظامی و پشتوانه های این مدافعان یعنی خانواده های عزیز آنها به اشتراک گذاشته و امید است با سرمشق گرفتن از این جلوه های بندگی روز به روز بر توفیقات همگان افزوده شود.

شناخت معبود

بندگی حقیقی همواره با معرفت عجین است زیرا بدون معرفت انجام اعمال عبادی چیزی بیشتر از حرکتهای جسمانی نخواهد بودبنابرین معرفت لازمه معرفت واقعی است انسان برای اینکه به بندگی راستین نائل شود به شناخت معبود خویش محتاج است و باید بداند که اوست که سرچشمه همه نعمتها است ((یا أیها الناس انتم الفقراء الی الله و هو الغنی الحمید سوره فاطر آیه 15)) ((یعنی ای مردم شما نیازمند به خدایید و تنها خداست که بی نیاز و شایسته ستایش است)) سخنان و رفتارهای حکمیانه امام حسین (ع)در تمامی مراحل قیام عاشوراء نیز گواه روشنی بر اهمیت شناخت و نیاز به معبود در مسیر کمال است. امام حسین (ع)در دعای عرفه می فرمایند ((خدایا من چنان که در حال توانگری هم فقیرم پس چگونه در حال تهیدستی ام فقیر نباشم ))

عشق به معبود

هرچه قلمرو معرفت گسترده تر باشد میزان علاقه به محبوب نیز بیشتر است امام حسین (ع) عاشق خداست و همین عشق خالصانه است که اورا نیز در نزد حق تعاالی آبرذومند ساخته است بدین سبب ارادتمندان آستانش چنین از خدا به واسطه او در خواست آبرو می کنند((اللهم اجعلنی عندک وجیها بالحسین علیه السلام فی الدنیا و الاخره )) اهل بیت امام حسین (ع) هم همین عشق را داشتند چراکه از رهگذر عشق به خداست که زینب کبری همه آنچه را بر او گذشت زیبا دید و در برابر سوال کینه توزانه ابن زیاد فرمود:(ما رأیت الا جمیلا به جز زیبایی چیزی ندیدم)

جرعه ای از سبوی عشق...